Έκθεση: "Eλληνικά Χρώματα στο εξωτερικό - ΙΙ"
Πολιτιστικό Κέντρο του Δήμου Αθηναίων "ΜΕΛΙΝΑ"
30/6 - 9/7/2010

Στο έργο της η Χλόη Ν. Αμαράντου αποτυπώνει μεταξύ πραγματικότητας και ονείρου, τα χρώματα ενός καλοκαιρινού δειλινού στην Ελλάδα. Τα χρώματα του ουρανού και της θάλασσας γίνονται μαγευτικά τη στιγμή που ο ήλιος χάνεται απο τον ορίζοντα, τα οποία σε παραπέμπουν σε ειδυλλιακές εικόνες και σκηνές.

Η Νάνσυ Αναστοπούλου επίλέγει τα θέματα της από τη φύση, με γνώμονα τη διάθεση ή τις παραπομπές που αυτά προκαλούν. Τα έργα της χαρακτηρίζονται από ένταση και δύναμη, μετουσιωμένη άλλοτε σε έντονα χρώματα και άλλοτε σε θέματα από το βυθό που ταξιδεύουν στο χρόνο αλλά και στην ίδια την ζωή.

H αφετηρία, οδηγός και ο τελικός στόχος της Αγγελικής Βαϊανού, είναι το χρώμα. Καταρχήν ως ύλη και έπειτα ως σύμβολο, που νοηματοδοτείται από προσωπικά βιώματα. Το σχέδιο της έχει σκοπό να πλαισιώσει και να υπογραμμίσει την ένταση και το νόημα που φέρει το χρώμα.

Η Ναυσικά Βασιλείου ταξιδεύει μέσα από τα έργα της, ανοίγοντας πόρτες μαγικές του νού. Σε κάθε πέρασμα αφήνεται ολάνοικτη στην παλέτα των λέξεων, να δώσει σχήμα στο νόημα. Ετσι τολμάει να ζωγραφίσει ελπίζοντας να ακούσει μία μελωδία πολύχρωμη, παρασύροντας το θεατή στα μαγικά ταξίδια της.

Στο έργο της η Άννυ Γιαβασιάν, προβάλει την ανάγκη για προσβασιμότητα σε τόπους του εαυτού της, όπου αυτή η προσβασιμότητα έγινε το σπάσιμο των ορίων, το άνοιγμα, ο ανοικτός ορίζοντας. Μέσα από αυτόν αναζητά και πλάθει εικόνες ονειρικές, κατορθώνοντας την τέλεια αναδομή της οπτικής εμπειρίας.

Στο έργο της η Αθανασία Γιαξίδου, στρέφει την προσοχή στην εννοιολογική διαπραγμάτευση των μορφών, που απεικονίζει, των μορφών και των σχέσεων τους τόσο με το χρώμα, όσο με τη φόρμα και τη σύνθεση για να ελέγξει το τελικό αποτέλεσμα, που είναι η αισθητική αναζήτηση της αλήθειας.

H γέφυρα στο έργο της Δήμητρας Γκουτζιώτου έχει την ιδιότητα να δημιουργεί συνειρμούς μεταφορών, διελεύσεων και ενώσεων. Ενώνει δύο προορισμούς αλλά βαθύτερα τονίζει την αδυναμία σύνδεσης των δύο σημείων χωρίς εξωτερική βοήθεια. Το νερό είναι ζωντανό και μεταλλάσεται αντίθετα με την στατική κατασκευή.

Oι εικόνες που παρουσιάζει ο Δαμιανός, είναι άλλοτε φαντασιώσεις που προέρχονται από την υπερβολή των ονείρων του και άλλοτε προσωπικά του συναισθήματα, τα οποία αναπλάθονται με συμβολικό στοιχείο και αποτελούν τη ύλη της ονειρικής του ατμόσφαιρας, χωρίς να αλλοιώνουν τον αρχικό του προσδιορισμό.

Στο έργο της Μαρίας - Θεοδώρας Δημάκη, ιατρική και τέχνη, επιστήμη και φαντασία συναντώνται αποτυπώνοντας την «εσωτερικότητα», σε ένα κρυφοκοίταγμα κάτω από τις σάρκινες ραφές. Η ακτινογραφία δεν είναι παρά ένα «στιγμιότυπο της ύλης» που γίνεται καμβάς για να εκφράσει τα συναισθήματα της.
Στο έργο της Ειρήνης Ευθυμάκη, η χρωστική ύλη μεταλλάσσεται σε ρέουσα γραφή, με ρομαντική διάθεση μεταπλάσει και μετουσιώνει τις ψυχικές της εικόνες, αφήνοντας να αποκαλυφθούν, μέσα από την επικράτεια των σκούρων τόνων που σαγηνεύουν και προκαλούν το θεατή στην αναζήτηση.

Το κύριο θέμα στα έργα της Μαρίας Ζαβιτσάνου είναι το τοπίο, στο οποίο ορισμένες φορές παρουσιάζεται η ανθρώπινη μορφή ενώ σκοπός της είναι να απεικονήσει κάτι από αυτό που έχει δει ή που έχει φανταστεί, χωρίς απαραίτητα αυτή η απεικόνηση να είναι ρεαλιστική, πιστή στην εξωτερική πραγματικότητα.

Στο έργο της η Κατερίνα Καλουμένου μας μεταφέρει νοητά πέρα, μακριά και ξυπνάει συναισθήματα που σε κάθε άνθρωπο ποικίλουν ανάλογα με τα βιώματα του. Αυτήν την αίσθηση, που δημιουργεί κυρίως το υγρό στοιχείο, αποδείδει με την τεχνική του κολάζ, εμπνεόμενη από πραγματικά τοπία της ελληνικής φύσης.

Η Έλενα Κοζοκάρου μέσα από το πρίσμα του χρωματικού φάσματος πλάθει μία άλλη πραγματικότητα, όπου το χρώμα αναπνέει, ψιθυρίζει. Το θαύμα της Ελλάδας και ο ήχος της αρχαιότητας της άλλαξαν τα χρώματα, της παλέτας της. Αυτή είναι η αλλιγορία της τέχνης της " όταν το πινέλο φλερτάρει τα χρώματα..."

Τo έργο της Βίνιας (Κλημανθίας) Κονταξάκη εξετάζει τη διαλεκτική σχέση της ανθρώπινης φιγούρας με τον περιβάλλοντα χώρο, ο οποίος προβάλλει αποσπασματικός, συντιθέμενος κυρίως από τις έννοιες της συνείδησης και του υποσυνείδητου, όπου η ανθρώπινη μορφή υποκύπτει στην κυριαρχία του χώρου..

Η λεπταισθησία της γραφής στα μετουσιωτικά ρεαλιστικά θέματα της Θωμαής Κόντου, μεταδίδει τον ανιχευτικό και ψηλαφητό τρόπο με τον οποίο αρθρώνει τις φόρμες της, θέλοντας να τις κάνει ορατές και αυτο-οριζόμενες, όπως τα κελύφη που λειτουργούν ως μετασταθμοί της ζωής.

Στο έργο της Μάγδας Κούρκουλου διαφαίνεται ο κόσμος της φαντασίας και του βιώματος που μοιράζονται από την αρχή ισότιμα και αποσπασματικά στην ενιαία ζωγραφική επιφάνεια. Το έργο της αποτελεί κραυγή διαμαρτυρίας τονίζοντας: "Αλήθεια τι κρίμα, μετά από κάθε πόλεμο να αναπολούμε πάντα την ειρήνη".

Η γέννηση της τέχνης, στο έργο του Νίκου Λαμπρινού, περιέχει μουσικότητα και ένα ρυθμό στον οποίο ανήκει τόσο το συναίσθημα όσο και η ποίηση, μετουσιώνοντας τη χρωστική ύλη σε γλαφυρή γραφή που τόσο εμπνευσμένα και δημιουργικά χειρίζεται και συλλαμβάνει την αλήθεια πίσω από την οπτική αντικειμενικότητα.

Στο έργο της Aντωνίας Μαντζούκα ο εσωτερικός κόσμος που διαφαίνεται πάλλεται σε μία απόλυτη εσωτερική αντιστοιχία, ανάμεσα στις απαιτήσεις της πραγματικότητας και τις κινήσεις που η ευαισθησία προϊδεάζει. Ανάμεσα στις υποσυνείδητες αντιδράσεις του σώματος κι εκείνες που επιτρέπει ο χώρος πράξεων.

Οι συνθέσεις των έργων του Σταύρου Μοσχόπουλου ακουμπούν στην αποδοχή μιας συνειδητής αναζήτησης, οι οποίες δεν είναι ανάμνηση μίας εικόνας αλλά μέσα από τη λογική της φόρμας, και της τεχνικής του, αποτελούν μια ενότητα και μια ταυτότητα, διεκδικώντας μια καινούργια εμπειρία μέσα από τις συναρμογές των υλικών.

Στο έργο της η Ελένη Μπαζιώτου, προβάλει την ανάγκη για προσβασιμότητα σε τόπους του εαυτού της, όπου αυτή η προσβασιμότητα έγινε το σπάσιμο των ορίων, το άνοιγμα, ο ανοικτός ορίζοντας. Η φωτεινότητα που εκτοξεύεται, αναλαμβάνει να ενοποιήσει και να κτίσει την εικόνα του υποσυνήδητου.

Τα φωτογραφικά αποτυπώματα της Κάλλης Μπέλλου εκφράζουν την εξύμνηση ενός συναισθήματος, αποκαλύπτοντας μια εικόνα ιδιαίτερα θερμή και δυναμική αλλά εξίσου ισορροπημένη και ήρεμη. Ο μινιμαλιστικός χαρακτήρας της τέχνης της, οριοθετεί την οικεία ονειροπόληση μέσα από την προσωπική της φαντασίωση.

Στο έργο του Μιχαήλ Ρωμανού, οι ανθρώπινες μορφές εξαλείφονται, τα οράματα και οι φαντασιώσεις του παραμορφώνονται και υποτάσσονται σε μία εξαντλητική μόνιμη αναζήτηση της φυλής των πρωτόγονων ενστίκτων, που μετουσιώνουν τη ρέουσα υπόσταση του μη ανθρωποκεντρικού θέματος.

Τα έργα της Εύας Σολδάτου είναι μία προσπάθεια απεικόνισης, της κίνησης και των χρωμάτων που μας περιβάλουν. Στους πίνακες της κυριαρχούν οι χρωματικές εναλλαγές ενώ η γεωμετρία των σχημάτων βρίσκεται σε δεύτερο λόγο. Έτσι αναδύεται μία πραγματικότητα πέρα και πάνω από τα φυσικά όρια των πραγμάτων.

 
Η ζωγραφική της Ειρήνης Σπυριδάκη είναι μία μελέτη του πως οι σκέψεις μετουσιώνονται σ' ένα αυθύπαρκτο εικαστικό σύνολο. Ιχνηλατώντας μία πορεία από το σημαινόμενο στο σημαίνον, επιχειρεί να αναδείξει την πρώτη ύλη που αντικατοπτρίζει το πρωτογενές βίωμα - αφορμή της δημιουργίας.

Η Πόλυ Τσακίρη στο έργο της, η εικόνα η οποία δεν έρχεται από τη χώρα του πραγματικού αλλά εξομοιωμένη επιφατικά με το αληθινό, διεκδικεί τη θέση της στο πραγματικό, που ως μοναδική αισθητική αλήθεια διοχετεύεται από τη δημιουργό, διευρύνοντας το ζήτημα της δομής της εικόνας, ακόμη ευρύτερα.

Η Κατερίνα Τσίτσελα περιγράφει με παραστατικό τρόπο τα θέματα.Μέσα απο την αφαίρεση του επουσιώδους επιχειρεί με δημιουργική μανία να αφαιρέσει στοιχεία απο την περιγραφή του ουσιώδους προκειμένου να φτάσει στον καθαρό πυρήνα των πραγμάτων ή των καταστάσεων που συμβολίζουν τα πράγματα.

Στο έργο της Αγάπης Χατζή, διαφένεται ο προβληματισμός για το κοσμικό μέλλον του πλανήτη, με αφετηρία το παρελθόν της πνευματικής μας ρίζας, που δεν είναι άλλη από την αρχαία Ελλάδα, ως χώρος διανόησης και έκφρασης, ο οποίος εκφράζεται μέσα από μία εικαστική αναζήτηση - σπουδή, στη σύγχρονη τέχνη.

Μιχαήλ Ρωμανός
Εικαστικός - Ιστορικός της τέχνης και της ενδυματολογίας - Επιμελητής εκθέσεων σύγχρονης τέχνης
Καλλιτεχνικός διευθυντής του Φεστιβάλ Εικαστικών Τεχνών της Αθήνας
http://mromanos.blogspot.com